doğum günün / güran yahyaoğlu

Sevgili Güran,
17 Aralık günü öğrendim 16 Aralık'ta öldüğünü babamdan. O gün benim için Hayat durdu sayılır. Seninle yaşadığımız onlarca şey aklımda geçip duruyor. 2006 senesinde sana yazdığım doğum gününe özel şiiri o zaman vermemiştim, okuma fırsatın olmadı. Şimdi buradan yayınlıyorum. Aziz Hatırana..

doğum günün

Hani sen orada doğdun ya..

Bilip bilmeden, anlamına Hayatını koydun ya..

Onlarca kelimenin kelebek uçuşuyla kanat çırptığı

1 gökyüzüydü sana aşık olmak..

belli belirsiz mırıldanırken,

büyüdü içimde boyun, adımın, adın..

sen kendini çizerken benim alınyazımda

çizgilerin fazla geldi

karaladın kendini kağıtlarım boyunca..

kalabalık içinde, fosforlu yüzünün parlaklığı

gün aydınlığında soluklaştı;

karanlığımda kayboldum.

oysa o kadar karanlıktı ki,

görmedin.. takıldın, üstüme kapaklandın..

kimi köşe başlarında, kimi yalnız yataklarda

çoğu kez karıştı konuşmalar birbirine.

kavşaklarda karşına çıkmamın

belki ebedi belki edebi yönü vardır

koymuyorum buraya Her Hangi 1 duruşu

kayboluşum, karanlıktaki görünmezliğimdendir.

nicedir sesimin boyuna erişmediğini biliyorum.

Yaşlanıyor sözcükler de.. 1 süre önce fark ettim bunu..

Ağır işçisi onlar benim Hayatımın..

Taşıyorlar beni nereye gitmek istesem.

Nefes almak için durdukları yerlerde

Yüzünü görüyorum.

Nereye kaçarsam kaçayım,

Kimden kime koşarsam koşayım

Sana benziyor gördüklerim.

14 yıldır seni mi aradım bilmeden..

Her kapattığım kitabımın ayracı da sendin..

Sana benziyorsa güzeldi Hikayeler..

İçlerinde sesinin mevsimleri varsa korunaklıydı..

Aşkın yolculuklarında durup durup

Kendime , en çok da sana şaşırıyorum..

İyi ki doğdun.. iyi ki yaşadığını biliyorum..

Her sevda biçimine 1 çizik atıyorum adından..

Eğilip tuttuğunu görüyorum elimden beni..

Yanılmasam ya.. çekip alsan ya..

Sırf sen bilmiyorsun diye gerçekler değişmiyor

Benim bildiklerimin içinde sen kendini bu kadar görmezden gelemezsin..

Sana dokunmuyorsa yaşananlar bana dokunuyor..

Sen konuşmuyorsan dünya susmuyor..

Çıkarıp atmak istiyorum içimden..

Kirli 1 elbiseyi sıyırır gibi üstümden..

Evet, sevmiyorum seni..

Bildiğin gibi değil..

İnandığım gibi biliyorum sevgimi..

Ucunu kırdım, bu yüzden batmıyorum sana.

Kanatmıyorsam içinde korunaklı 1 yan vardır sevişimin, sevişmelerimin

Biçimlerimin sadece içine seni alan 1 evreni de vardır

Uymadığın yerde kesip atabilmen için

Acil çıkış kapısı da var bu kadının..

Hem içeride kalıp Hem gider gibi yapmak

Yakışmıyor senin tavrına, tacına..

Hani gidiyor musun,  Hadi gitmek üzere misin?

Sadece gülümsüyorum..

Gitmeni istemememe rağmen kal, demeyeceğim.

Kalışınla beraber kaldıracağım içimdeki çarşafları..

İstediğin gibi dolanabilirsin baHçemde..

Tohumlarını ekip, istediğin çiçeği yetiştirebilirsin..

Seni sevmiyorum, evet.

Sevmem için sen de olmalısın bu sevgide..

Olmadığın 1 yerdeki beni nereden bileceksin;

Geceleri seni özlememden uyuyamadığımı,

Seni sevdiğim için kendime ne kadar kızdığımı..

Sen yokken yaşamayı nasıl becerdiğimden

nasıl  ve ne için Haberin olacak ki zaten..

Çekeceğin taş, fırlayacağın uzaklık olmak istemiyorum..

Ellerinin dibinde bittim, sarmaşık gibi büyüyorum bedeninde..

Kendine sarıldığında bana da sarılmış olacaksın..

Sen bugün doğdun

Ben mutlu oldum.