YIKIK

Bugün yıkığım biliyor musun?/ Ezginim, çaresizim, umutsuzum 
Sancılıyım bırakma beni, insanlar kötü/ Bırakma beni korkuyorum.

Bir deli otlar büyüyor içimde/ Sancılıyım, yorgunum, kederliyim
Bu halini sevdim gitme kal/ Çamurlar çirkefler içindeyim
 
Bir dayak yemiş insanım şimdi/ Bezginim, kararsızım, yılgınım/ 
Al götür beni o kayıp gecelere
Yeter ikimize yalnızlığım/ Bırakma beni insanlar kötü/
Bırakma beni korkuyorum
Kıraç

Bu şarkıyı dinliyorum, sürekli dinlediklerimin listesinde. Bir arkadaşımın tavsiyesi ile girdi aklıma sözleri, müziği..

Arkasından ağlamaklı bir Halde içimi dökebilirdim. Kim zaman becerebildiğim bir şey bu. Hatta gittikçe bu konuda başarılı olurken kendimi aynı zamanda acımasız buluyorum.

Başkalarının mutluluğu uğruna bazı şeyleri değiştirebilirim Hayatımda.. Tabii ki gönülsüzce.. Dibimde bir yerde çökmüş duran bir geçmiş olmasına rağmen Hem de..

Evet, insanlar kötü Hatta çok.. Bırakmasın beni.. Çekip gitmesin. Küsmesin.. Kırılmasın.. Kırmasın..

Aklımı alıp başımdan gitmesin..

Gerçi ne kaldı anı paketlerinin ardından, bilmiyorum. Ne kadar kaldıysa aklımdan, onu da sömürmesin. O kadar karanlık ki ortalık. Avucunun ortasında anaHtarı saklı tutmuş ve açmıyor kilitleri..

Çaresizim yıkıntılarımın arasında. Çok karamış bir labirentte çok uzaktan sızan gün ışığım o benim. Oysa dur diyor, beni gördün ve bekle.. Bu dondurulmuş bekleyişin sonucunda o ışığım gelecek mi bana? Sızacak mı delik deşik ruHumdan ta en içerime?!

Bırakmasın beni.. Çok deliceyim.. Kabusların ve Halüsinasyonların ortasında pestili çıkmış, toHumu içinde, engine saklı deniz parçasıyım. Derin sularım.. Yine de yürütürüm akanlarımın üstünde.. Boğmadan üstelik..

İnsanlar çok kötü. Yalnızım.. Kayboldum.. İçimden küfrederek aynı zamanda, çıkarıp atmak istiyorum aydınlıksız, umutsuz günlerimi, gecelerimi.

Yeter miyim ona?

Kavuşmak bir yana ya bir daHa görmeden ölürsem? Kafamda bir sürü soru. İçerideki kırk tilki de birbirine çarparak dolanıyor, tepiniyorlar.

Oscar Wilde’ın cümlelerinden biri geliyor aklıma:“Hepimiz çamur içindeyiz ama bazılarımız yıldızlara bakar.”

Karar veremiyorum. Hissettiklerimi, istediklerimi, önem sırasında ilk sırada olma seçimimi iyice ortaya koydum sanıyorum. Ya farkında değil ya da aldırmıyor.

İnsanlar çok kötü. Bırakmasın beni.. Çok seviyorum. Kalsın.

[Biliyor mu?]